بالون لوله اندوتراخیال بینی 4.5 میلی متری لوله تزریق بینی با دستبند با اشعه ایکس آبی

HENAN AILE INDUSTRIAL CO., LTD يه شرکت براي استفاده از لوازم پزشکي يکبار مصرفي است و لوله ي اندوتراخيل که شامل لوله هاي ستاره اي و خط اشعه اي از نوک به نوک استیکی از تولیدات ماست.

لوله اندوتراخئالی بینی یک روش است برای وارد کردن یک لوله اندوتراخئالی ویژه به تنفسه یا برونخوس از طریق دهان یا حفره بینی،و اندازه هاي مختلفي داره که با نيازات مختلف پزشکي تطابق پيدا ميکنهاز جمله 2.0mm تا 10.0mm.

یک لوله اندوتراخئی بینی یک نوع دستگاه پزشکی است که برای مدیریت راه های تنفسی استفاده می شود.این از طریق سوراخ بینی وارد می شود و به داخل تنفسی حرکت می کند تا راه هوایی را امن کند و تهویه مکانیکی را تسهیل کند.

لوله های انتوتراخئی بینی معمولاً در محیط های مختلف بالینی از جمله اتاق های عمل، واحدهای مراقبت های ویژه و بخش های اورژانس استفاده می شوند.آنها به طور معمول از پلاستیک انعطاف پذیر یا مواد سیلیکونی ساخته شده و در اندازه های مختلف برای پذیرش جمعیت های مختلف بیمار وجود دارداز نوزادان تا بزرگسالان.

این لوله ها دارای چندین ویژگی مهم هستند، از جمله:

• کانکتور: لوله دارای کانکتور در یک سر است که اجازه می دهد آن را به مدار بی حسی یا دستگاه تنفسی متصل کند.
• دستبند: بسیاری از لوله های اندوتراخئی بینی دارای یک دستبند بادکنکی در اطراف انتهای دور بینی هستند. دستبند هنگامی که لوله در موقعیت مناسب قرار می گیرد برای ایجاد یک مهر و موم ضد هوایی در داخل تنفس، باد می شود.جلوگیری از نشت هوا و کاهش خطر جذب.
• بادکنک خلبان: لوله های دارای دستبند معمولاً یک بادکنک خلبان را به دستبند متصل می کنند که امکان نظارت و تنظیم فشار دستبند را فراهم می کند.
• چشم مورفی: انتهای دور لوله اغلب دارای یک حفره کوچک به نام چشم مورفی است. این حفره یک مسیر جایگزین برای جریان هوا را در صورت مسدود شدن حفره اصلی فراهم می کند.

انتخاب استفاده از یک لوله اندوتراخئی بینی بستگی به وضعیت بالینی، عوامل بیمار و قضاوت متخصص پزشکی دارد.مثل صدمه صورت، جراحی دهان، یا زمانی که تزریق دهان دشوار است یا ضدعفونی است.

مهمه که توجه داشته باشيد که استفاده از دستگاه هاي پزشکي، از جمله لوله هاي داخليباید توسط متخصصان مراقبت های بهداشتی آموزش دیده و با توجه به پروتکل ها و دستورالعمل های مناسب برای اطمینان از ایمنی بیمار و مدیریت بهینه راه هوایی انجام شود..

چطور از لوله ی درون بینی استفاده کنیم؟

استفاده از یک لوله ی اندوتراخیال بینی شامل یک سری مراحل است که باید توسط متخصصان مراقبت های بهداشتی آموزش دیده انجام شود. در اینجا یک مرور کلی از این فرآیند وجود دارد:

داروهای آماده شده:

تجهیزات لازم را جمع آوری کنید، از جمله لوله اندوتراخئی بینی با اندازه مناسب، لارنگوسکوپ، استیل (در صورت لزوم) ، روان کننده، دستگاه مکش و مواد حفاظتی (به عنوان مثال، نوار یا نگهدارنده لوله).
اطمینان حاصل کنید که بیمار به درستی قرار گرفته است، معمولاً در حالت دراز کشیده و سر کمی کشیده است.

پروکسیژن:

اکسیژن اضافی را به بیمار از طریق ماسک یا روش های دیگر برای بهینه سازی اکسیژن قبل از تزریق به داخل دستگاه تزریق کنید.

قبل از مصرف دارو:

در صورت لزوم، داروهای مناسب را برای ایجاد آرامش و / یا فلج بر اساس وضعیت بیمار و دستورالعمل های پزشکی تجویز کنید.

تزریق بینی:

• یک روان کننده مبتنی بر آب را به لوله اندوتراخئی بینی برای تسهیل قرار دادن استفاده کنید.
• سوراخ بینی مناسب را برای تزریق بر اساس آناتومی بیمار و هرگونه ضدعرض (به عنوان مثال انسداد بینی، آسیب صورت) انتخاب کنید.
• به آرامی لوله را از طریق سوراخ بینی انتخاب شده وارد کنید و آن را در امتداد کف حفره بینی حرکت دهید در حالی که فشار خفیف به سمت بالا را برای پیروی از خمیدگی طبیعی راه تنفسی اعمال کنید.
• از لارنگوسکوپ (با یا بدون استیل) برای کمک به هدایت لوله از طریق راه های بینی و به داخل تنفسی استفاده کنید.
• علائم حیاتی بیمار و اشباع اکسیژن را در طول فرآیند تزریق کنترل کنید.
• هنگامی که لوله به عمق مورد نظر می رسد، دستبند را با حجم مناسب هوا، طبق توصیه های سازنده یا دستورالعمل های پزشکی، برای ایجاد یک مهر و موم هواپیمایی پر کنید.
• قرار دادن مناسب لوله را با استفاده از شاخص های بالینی (به عنوان مثال، صداهای تنفس دو جانبه، افزایش قفسه سینه، کاپنوگرافی) و اگر در دسترس باشد، با اشعه ایکس قفسه سینه تأیید کنید.

قفل کردن لوله:

لوله اندوتراخئالی بینی را با استفاده از نوار، نگهدارنده لوله یا روش های مناسب دیگر به جای خود قرار دهید. باید مراقب باشید که فشار بیش از حد بر روی پل بینی ایجاد نشود.که می تواند منجر به تخریب پوست شود.

مراقبت های پس از تزریق:

لوله ی اندوتراخئی را به مدار بی حسی یا دستگاه تنفس متصل کنید.
با توجه به لزوم، تنظیمات دستگاه تهویه نفس را تنظیم کنید.
فشار کف دست مناسب را حفظ کنید و آن را به طور منظم کنترل کنید.
نظارت مداوم بر علائم حیاتی بیمار، اکسیژن و تنفسی را فراهم کنید.